X
تبلیغات
زولا

ماجراهای گلابتون بانو

507

چند سال پیش که کلاسای روان شناسی سرای محله رو می رفتم، خانم مشاور مدرس، تأکید داشت برای تربیت بهتر بچه ها گاهی یه سختی هایی رو بهشون بدیم و نذاریم همیشه همه چی  براشون حاضر و آماده باشه تا لوس و نازپرورده نشن و بعدها راحت تر بتونن با مشکلات زندگی کنار بیان. یکی از مثال هاش هم این بود که همیشه بچه ها رو با ماشین شخصی نبرین و بیارین. گاهی هم رفت و آمد شون باید پیاده یا با وسایل نقلیه ی عمومی باشه. 

من به شخصه  به این مسأله خیلی معتقدم و خیلی برنامه ها رو در این مورد داشتم و دارم. همین مثال خانم مشاور رو هم زیاد پیاده کردم. خیلی روزها صبح ها گل پسر رو پیاده بردم مدرسه تا هم خودم پیاده روی کنم، هم گل پسر خیلی ماشینی نشه!  خیلی روزا هم برای رفتن به خونه ی مامان سوار مترو شدیم و ماشین نبردیم که خیلی هم مورد استقبال بچه هاس این مترو سواری!

حالا که بعد چند سال ماشین داشتن، چند ماهه ماشین زیر پام نیست و خیلی کارها و خریدهام می مونه، دیگه نمی تونم راحت سوار ماشین بشم و گاز بدم هر جا می خوام برم، واسه خریدای ضروری و  برگردوندن گل پسر از مدرسه و گردش بردن بچه ها باید پیاده راه بیافتم تو خیابونا_ اونم بعد عادت زیادی که به ماشین سواری پیدا کرده بودم_  به نظر می رسه علاوه بر سختی دادن های گهگاه به بچه ها، انگار لازم بود خودمم یه سختی هایی رو بکشم و خیلی خوش به حالم نباشه. هر چند امیدوارم این وضعیت زیاد طولانی نشه !


نظرات (2)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
من از وقتی اومدم تهران اصلا نمیتونم رانندگی کنم. بنابراین فقط بی آرتی سوار میشم. و سرویس ادلره
دوشنبه 17 مهر 1396 ساعت 07:57 ب.ظ
امتیاز: 1 0
پاسخ:
من خیلی عادت داشتم خصوصا به خاطر بچه ها. بیشتر هم برای خرده کاریا و بیرون بردن بچه ها لازمم میشه.
واقعا بعضی جاها لازمه که عادت ها رو عوض کنیم تا قدرشونو بیشتر بدونبم نه اینکه همیشه سختی بکشیم!

قدردان که باشیم ، بیشتر ارزشونو میدونیم ولی همیشه که در دسترس باشه نه ، بهش عادت میکنیم و اون قدردانی ای که باید باشه نیست.

آهان ، ضمن اینکه ، البته این نظر منه ها ، حالا که آدم قدر وسایلشو دونست حالا بره بهترشو بگیره . چون ظرفیتش رفته بالا
سه‌شنبه 18 مهر 1396 ساعت 11:13 ق.ظ
امتیاز: 1 0
پاسخ:
بله منم که گفتم گهگاه و موقتی!